Czym są strumienie? Najprościej mówiąc jest to ciąg bajtów o nieokreślonej długości. Strumień danych jest to szereg danych przesyłanych po sobie, który może być skończony lub nieskończony.
Przykładowo: film to szereg zdjęć (kadrów, klatek) wyświetlanych po sobie z określoną częstotliwością (podstawa to 25 zdjęć wyświetlanych na sekundę), Jeżeli zdjęcia będą odpowiednio szybko wyświetlane z odpowiednią kolejnością, to mamy wrażenie, że wszystko działa płynnie, a sam film ogląda się przyjemnie, Dzięki temu mówimy, że zdjęcia z filmu są przesyłane strumieniowo.
Zarządzać strumieniami możemy tak samo, jak w języku C, za pomocą struktur typu FILE i poleceń fopen() i fclose(), lecz daje to małe możliwości, o czym się przekonamy podczas nauki programowania obiektowego. Dlatego w C++ utworzono dużo wygodniejszy mechanizm, z którego już skorzystaliśmy. Wyróżniamy trzy rodzaje strumieni:
Strumienie "konsoli" Zapewne każdy uważny czytelnik wie już, jak pobierać oraz wyświetlać dane na ekranie konsoli. Dla przypomnienia napiszę. Do wczytywania danych ze strumienia wejścia służy operator >>, a wysyłania danych do strumienia wyjścia służy operator #include
int main () { std::string x; std::cout > x; std::cout > "wyciąga" pojedyncze słowo oddzielone białymi znakami oraz zapisuje je do zmiennej x. Musimy stworzyć kolejną zmienną typu string i zapisać w niej nazwisko i użyć kaskadowej operacji wstawiania danych do strumienia. Wystarczy dokonać kilka modyfikacji tego programu: zmienić linijkę: std::string x; na: std::string a, b; zmienić linijkę: std::cin >> x; na std::cin >> a >> b; zmienić linijkę: std::cout << x << std::endl; na std::cout << a << ' ' << b << std::endl;
Obiekty tego typu dziedziczą po klasie ostream dla strumieni wyjścia i istream dla wejścia. Plik nagłówkowy iostream sprawia, że mamy od początku otwarte 3 strumienie: std::cin - standardowe wejście std::cout - standardowe wyjście std::cerr - gdy coś złego się stanie (wyjście)
Funkcja "getline" Funkcja ta umożliwia pobranie z klawiatury tekstu zawierającego spacje (obiekt "cin" przestaje wczytywać tekst po napotkaniu pierwszej spacji, tabulatora lub znaku końca wiersza). Oto przykład użycia funkcji "getline": #include #include
using namespace std;
int main() { cout << "Podaj tekst: "; string tekst; getline(cin, tekst); cout << tekst << endl; }
Jeśli przed użyciem funkcji "getline" użyjemy obiektu "cin", ten ostatni pozostawia zwykle znak końca wiersza '\n' w buforze klawiatury. Funkcja "getline" napotykając ten znak natychmiast kończy działanie, więc żeby uniknąć błędnego działania programu, należy wywołać funkcję cin.ignore(). Zostało pokazane to w poniższym przykładzie: #include #include
using namespace std;
int main() {
cout > liczba;
cout << "Podaj tekst: "; string tekst; cin.ignore(); // to wywołanie usunie z bufora znak '\n' pozostawiony przez obiekt "cin" getline(cin, tekst);
cout #include #include
int main() { std::string a; std::cout > a; if (f.good())
f
int main() { std::ofstream file; file.open("xor.ppm"); file << "P2 256 256 255\n"; for (int i = 0; i < 256; i++) for (int j = 0; j < 256; j++) file << (i ^ j) << ' '; file.close(); return 0; }
Strumienie napisów Wyróżniamy jeszcze jeden rodzaj strumieni - stringstream. Dzięki niemu jesteśmy w stanie operować na napisach tak, jak na zwykłym strumieniu. Wyobraźmy sobie sytuację, gdy musimy zamienić liczbę całkowitą na napis. Język C umożliwiał nam dokonywanie takich operacji za pomocą funkcji sprintf() bądź niestandardowej funkcji itoa(). Jednak zaprezentowane poniżej rozwiązanie jest o wiele czytelniejsze. #include #include
int main () { long x; // Zmienna do przechowania liczby std::string napis; // Zmienna do przechowania napisu std::stringstream ss; // Strumień do napisów
std::cout > x;
ss << x; // Do strumienia 'wysyłamy' podaną liczbę napis = ss.str(); // Zamieniamy zawartość strumienia na napis
std::cout << "Dlugosc napisu wynosi " << napis.size() << " znakow." << std::endl; return 0; }