__TOC__ Wrocław ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;
(1.1)
(1.1) We Wrocławiu jeżdżą niebieskie tramwaje.
(1.1) • flaga / herb Wrocławia
(1.1) Wrocisław; W-w
wrocławianin , wrocławianka , wrocławiak , Wrocek , Wrocisław , Wrocławice wrocławski, podwrocławski, pozawrocławski
(1.1) ; od imienia czeskiego księcia, Wratysława, założyciela miasta (1.1) Forma „Wrocław” pojawia się od XII w., ale inne formy nazwy znane są od ok. 1000 r. Pierwotna nazwa brzmiała „Wrocisław” (przez Czechów była wymawiana jako „Wratislaw” (zapis: „Vratislav”) i to od formy czeskiej powstała wersja łacińska – „Vratislavia” / „Wratislavia”). Jako nazwa grodu wymieniany jest w XI w. w „Kronice Thietmara” („Thietmari merseburgiensis episcopi chronicon”) – „Wortizlava”.
angielski: (1.1) Wroclaw arabski: (1.1) فروتسواف białoruski: (1.1) Вроцлаў białoruski (taraszkiewica): (1.1) Уроцлаў czeski: (1.1) Vratislav , Wrocław esperanto: (1.1) Vroclavo hiszpański: (1.1) Breslavia japoński: (1.1) ヴロツワフ koreański: (1.1) 브로츠와프 litewski: (1.1) Vroclavas łaciński: (1.1) Wratislavia , Vratislavia niemiecki: (1.1) Breslau polski język migowy: portugalski: (1.1) Wroclaw , Vratislávia rosyjski: (1.1) Вроцлав słowacki: (1.1) Vroclav ukraiński: (1.1) Вроцлав węgierski: (1.1) Boroszló włoski: (1.1) Breslavia
Izabela Malmor, "Słownik etymologiczny języka polskiego", Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, Warszawa - Bielsko-Biała 2010.
Wrocław ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Wrocław
(1.1)
(1.1) Narodila se a mnoho let žila v Norsku, nyní žije dva roky v Polsku, ve Wrocławi.z internetu → Urodziła się i żyła wiele lat w Norwegii, teraz żyje od dwóch lat w Polsce, we Wrocławiu.
(1.1) Vratislav
wrocławský
<