stranger ()
rzeczownik (1.1) nieznajomy, nieznajoma, obcy, obca (1.2) ignorant przymiotnik (2.1) nieznajoma osoba, nieznajomy, obcy (2.2) nietutejszy
(3.1) stopień wyższy od: strange
(1.1-2) stranger; strangers (2.1-2) (3.1)
(1.1) We were strangers in the night. → Byliśmy nieznajomymi pośród nocy. (3.1) Truth is stranger than fiction. → przysłowie ; : Prawda jest dziwniejsza niż fikcja.
(1.1) foreigner
strange strangely strangeness