wrócić () , ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( wracać) (1.1) czasownik zwrotny dokonany wrócić się ( wracać się) (2.1)
(1.1)
(1.1) Na niewielką scenę w kącie sali wrócił właśnie, z przysługującej mu piętnastominutowej przerwy rekreacyjnej, trzyosobowy zespół złożony z gitarzysty, perkusisty i śpiewaczki o platynowych włosach, ubranej w czarno-srebrzystą suknię niepotrzebnie mocno odsłaniającą dekolt. (2.1) Yoda wrócił się do chaty i powiódł palcami po brzegu materiału.
wracać, zawracać wrócenie , zwrot wrócić do łona matki • wrócić na tarczy • wrócić z tarczą • lepiej się wrócić niż dalej w błąd iść
(1.1) dolnołużycki: (1.1) wrośiś se kaszubski: (1.1) wrócëc, przińc nazôd polski język migowy: rosyjski: (1.1) верну́ться