nord ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) instrument muzyczny marki Nord
(1.1)
(1.1) Na scenie klawiszowiec otoczony był kilkoma czerwonymi nordami.
od nazwy marki < → północ
nord ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) północ (strona świata) przysłówek (2.1) na północ
(1-2)
(1.1) Hvilket retning er nord? → W którym kierunku jest północ? (1.1) Jeg er nordeuropæer. → Jestem północnym Europejczykiem. (2.1) Slottet ligger nord for byen. → Zamek położony jest na północ od miasta.
(1.1) norden
(1.1) syd (2.1) syd
nordlig
nord ()
(1.1) północ
nordo, Nord-Ameriko, Nord-Koreio, Nord-Koreujo norda, nordpolusa norde de
nord ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) północ
(1.1)
nord ()
rzeczownik (1.1) północ
(1.1) Le antique Grecia confinava a Illyria e Macedonia al nord, al est al Mar Egee, al west al Mar Ionie, e al sud al Mar Mediterranee. → Antyczna Grecja graniczyła z Ilirią i Macedonią od północy, od wschodu z Morzem Egejskim, od zachodu z Morzem Jońskim i od południa z Morzem Śródziemnym.
(1.1) America del Nord • ab nord a sud → z północy na południe • al nord → na północ
nord ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) północ (kierunek)
(1.1) nord; nords
(1.1) al nord → na północy
perdre el nord
<
(1.1)
nord ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) północ (kierunek)
nord ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) północ przysłówek (2.1) na północ
(1.1)
(2.1) Byen ligger nord for Paris. → To miasto leży na północ od Paryża.
(1-2) sør
nordlig
nord ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) północ (kierunek)Pledari rumantsch-englais
nord ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) północ przymiotnik (2.1) północny (tylko w złożeniach)
(1.1) Danemarca este o țară în Europa de Nord. → Dania jest państwem w Europie Północnej. (2.1) nord-american → północno-amerykański
(1.1)
nord ()
rzeczownik (1.1) północ (kierunek)
nord ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) północ (strona świata) (1.2) (często w formie określonej norden, często w nazwach własnych) północ (północna część jakiegoś obszaru) przysłówek (2.1) na północ
(1.1) (1.2) en nord, norden; (2.1)
(2.1) nord om något → na północ od czegoś
(1.1) norr
(1.1) syd, söder
(1.1) väderstreck
Nord, nordan nordlig, norra
złożenie rzeczownikowe nordbo, nordost, nordpol, nordpå, nordvart, nordväst, nordöst fraza przysłówkowa så in i norden
(strony świata) zobacz też: geografia w języku szwedzkim
nord ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) północ przymiotnik (2.1) północny
(1.1) nord; (2.1)
(1.1) essere a nord di… → znajdować się / być położonym na północ od… • verso nord → ku północy (2.1) la parte nord della collina → północny stok wzniesienia
(1.1) aquilone, borea, mezzanotte, settentrione, tramontana (2.1) boreale, settentrionale
(1.1) meridione, mezzogiorno, sud (2.1) australe, meridionale, sud
nordica , nordico nordico
<
(1.1)