мини|Прослава на годишнината од Книжевното друштвоКнижевно друштво — група луѓе, кои се заинтересирани за книжевноста, а во модерна смисла, ова се однесува на организација која го промовира приемот на одреден жанр на пишување или одреден автор.

Современите книжевни друштва обично промовираат истражувања, објавуваат билтени и одржуваат состаноци каде што можат да се презентираат и дискутираат наодите.

Некои од нив се поакадемски и научни, а додека други се посоцијални групи на аматери кои ја ценат можноста да разговараат за својот омилен писател со другите.

Историски гледано, „книжевно друштво“ се однесувало и на салони како оние на Мадам де Стал, Мадам Жефрен и Мадам де Тенсен во Старата Франција, иако тие би можеле попрецизно да бидат сметани за книжевни кругови или групи. Друго значење би било на колеџните книжевни друштва, односно студентски групи специфични за Соединетите Американски Држави.

Најстарите формални друштва за пишување и промовирање на поезија се реторичките комори во Ниските Земји, кои датираат уште од средниот век.

Книжевни друштва од 19 век

Во Австралија, Женското книжевно друштво () цветал во Сиднеј. книжевните друштва биле популарно средство за самоусовршување кај младите мажи. Во Франција, парнаските поети (околу 1866) Во Германија, Tunnel über der Spree и Georgekreis се меѓу најпознатите. Сепак, најголемото друштво се Literarische Gesellschaft/Scheffelbund Karlsruhe, основано во 1891 година (во Швецинген, сега Карлсруе) во чест на Џозеф Виктор фон Шефел со околу 7.000 членови, и Deutsche Schillergesellschaft (основано во 1895 година) во чест на Фридрих Шилер и е најголемата приватна германска книжевна архива со околу 2.500 членови. Во Русија, Арзамашкото друштво (1815) Во Индија, Бенгалската академија за книжевност (1893), за промоција на бенгалската книжевност Во Италија, Веронското книжевно друштво (италијански: Società letteraria di Verona) (1808) Во Мексико, Аркадија Мексикана (1808), Латеранската академија (1836), и Идалговата гимназија (1850) Во Соединетите Американски Држави, најстарото преживеано книжевно друштво е Синсинатскиот книжевен клуб, формиран во 1849 година. Второто најстаро е Вашингтонското книжевно друштво, кое било организирано во 1874 година. Друг пример е Ромниевото книжевно друштво (1819–1886), кое било основано во Ромни, Западна Вирџинија.

Книжевни друштва од 20 век

Во Канада, Чевларите од Торонто Во Германија, Група 47mentioned in Во Индија, Асам Сахитја Сабха, за промоција на асамската книжевност Во Холандија, Друштво за средновековна хроника (1999)

Во Русија, групата на браќата Серапион и Левиот фронт на уметностите Во Обединетото Кралство, Киплинговото друштво Во Соединетите Американски Држави, „Абнормалите на Бејкер Стрит“, Друштвото на Џејн Остин на Северна Америка (5000 членови), Друштвото Норман Мејлер и Групата Волф.

Американски колеџ книжевни друштва Во 19 век, на американските колеџи и универзитети постоела специјализирана форма на книжевно друштво уште познато и како Колеџни книжевните друштва, кои биле дел од практично сите академски институции. Обично тие постоеле во парови на одреден кампус и се натпреварувале за членови и престиж, а ги надополнувале класичните студии од наставната програма со модерна книжевност и тековни настани. Многумина, исто така, одржувале значајни библиотеки, кои честопати се натпреварувале или ги надминувале колеџ библиотеката.

Кога се распуштиле, библиотеките обично биле давани на колеџот, а дури и денес, најстарите книги во раните американски колеџи честопати ја носат плочката со книги на книжевното друштво.

Овие друштва претставувале организации со латински имиња и тема чии цели варирале од општество до општество, а активностите вклучувале, но не биле ограничени на: неделна презентација на трудови напишани од членовите на друштвото и дебата за неговите заслуги; читања на трудови на членовите и на другите, проследени со дискусија; книжевни продукции, кои се вежби за ораторски вештини; внатрешни спортски тимови; настани за служба; и општествени собири.

Состаноците често завршувале со закуски, како што се кикирики или сардини, а пеењето и музиката, исто така, играле улога во општествениот живот, бидејќи музичките инструменти станале подостапни.

На колеџот Илиноис имало седум активни книжевни друштва. Од колегијалните книжевни друштва со латински имиња се појавиле најраните грчки организации, како на пример, братството Бета Тета Пи било основано од 8 студенти на Книжевното друштво на Универзитетот во Мајами во 1839 година.

Многу рани грчки ограноци биле основани како резултат на раскол во латинските друштва. Грчките ограноци биле помали, броејќи од 8 до 15 во кое било време. Ова биле поинтимни групи во споредба со друштвата. Доверливите информации можеле да се споделуваат, промовирајќи одредена доза на тајност, што станало рано обележје на грчката гранка.

Како што грчките организации растеле, книжевните друштва опаѓале, а некои траги останале, но во најголем дел животот на друштвото завршил на почетокот на дваесеттиот век.

Наводи

Категорија:Книжевни друштва